Skocz do zawartości

Znajdziesz tutaj bezpłatne porady prawne. Aby móc zadawać pytania oraz brać udział w dyskusjach, musisz się zarejestrować. Rejestracja na forum prawnym jest darmowa. 

Znajdź zawartość

Wyświetlanie wyników dla tagów 'czyli' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj przy użyciu nazwy użytkownika

Typ zawartości


Forum

  • Centrum
    • Newsy z życia forum
    • Księga zgłoszeń
    • Dyskusja ogólna
    • Pogaduszki
    • Orzeczenia i interpretacje
    • Forum Młodych Prawników
  • Pomoc prawna z zakresu prawa prywatnego
    • Prawo cywilne
    • Prawo autorskie
    • Prawo pracy
    • Nowe technologie
    • Prawo gospodarcze
    • Ubezpieczenia - polisy, ubezpieczyciele
  • Pomoc prawna z zakresu prawa publicznego
    • Prawo administracyjne
    • Prawo karne
    • Prawo finansowe i podatkowe
    • Rozliczenia "PIT"
  • Inne
    • Zbanowani
    • Archiwum

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki, które zawierają...


Data utworzenia

  • Od tej daty

    Do tej daty


Ostatnia aktualizacja

  • Od tej daty

    Do tej daty


Filtruj po ilości...

Dołączył

  • Od tej daty

    Do tej daty


Grupa podstawowa


About Me

Znaleziono 3 wyniki

  1. W poprzednich artykułach pisałam obszerniej o kwestii alimentacji dzieci i współmałżonka. Mimo, że sposoby ustalania wysokości zobowiązań alimentacyjnych różnią się znacznie od siebie w zależności od tego czy alimentacja dotyczy dzieci czy też współmałżonka, w obydwu przypadkach wysokość zobowiązań naliczana jest w oparciu o dochód osoby płacącej. Dlatego niezwykle ważna staje się kwestia tego jak ustala się dochód stanowiący podstawę naliczania alimentów. Kwestia ta często staje się przedmiotem sporów pomiędzy stronami i dlatego wymaga w miarę szczegółowych wyjaśnień. Przede wszystkim należy pamiętać, że dochód zgłoszony do urzędu podatkowego i stanowiący podstawę do naliczania podatków staje się automatycznie podstawą do naliczania wysokości zobowiązań alimentacyjnych tylko, gdy osoba płacąca alimenty jest zatrudniona na etacie, a więc nie ma wydatków, które odpisuje od dochodu i nie zachodzą żadne podejrzenia, że ma dochód, którego nie zgłasza do urzędu podatkowego. W pozostałych przypadkach, a jest ich sporo, dochód stanowiący podstawę naliczania podatku i dochód stanowiący podstawę ustalenia zobowiązań rodzinnych, to dwie różne, nieraz bardzo różne, kwoty. Dzieje się tak dlatego, że spora ilość wydatków legalnie odpisywanych od podatku, a więc zmniejszających dochód podlegający opodatkowaniu, nie jest odpisywana od dochodu, od którego nalicza się wysokość alimentów. Jest parę uwarunkowań, o których trzeba pamiętać przy ustalaniu dochodu na potrzeby alimentacji dzieci lub małżonka: 1. Dochód będący podstawą alimentacji, musi być aktualny, czyli taki, który ma miejsce teraz. Jeśli pod koniec 2010 roku negocjujemy, ile wyniesie kwota płaconych alimentów na dzieci lub małżonka, to rozliczenie podatkowe za 2009 rok nie zawsze jest dobrym wskaźnikiem aktualnego dochodu. Może być tak, że dochód znacznie spadł lub wzrósł w 2010. 2. Liczy się dochód roczny. Tabele do ustalania alimentacji dzieci i formuła do ustalania alimentacji małżonka są zaprojektowane w taki sposób, by uwzględniać dochód roczny, a nie np. miesięczny. 3. Liczy się realny, czyli rzeczywisty dochód, a nie dochód zgłaszany na potrzeby urzędu podatkowego. Dochód gotówkowy, nie zgłaszany do opodatkowania nadal stanowi dochód na potrzeby ustalenia zobowiązań alimentacyjnych. Ponadto nie wszystkie wydatki na biznes legalnie odpisywane od opodatkowanego dochodu są również odpisywane od dochodu przy ustalaniu zobowiązań rodzinnych. Jakie są najczęstsze kategorie dochodu, które dolicza się do kalkulacji na potrzeby ustalania zobowiązań alimentacyjnych, a odlicza od dochodu podlegającego opodatkowaniu? Jest ich kilka: I. Niektóre wydatki na biznes, jak np. posiłki w restauracjach, telefony komórkowe, amortyzacja samochodu, koszty mortgage odpisywane na biuro w domu, podróże itp. nie są traktowane jako zmniejszające dochód na potrzeby ustalania zobowiązań rodzinnych. Dzieje się tak, gdyż osoby pracujące na etacie nie mają możliwości odpisywania takich kosztów i nie byłoby fair, gdyby osoba samozatrudniona i pracownik zatrudniony przez kogoś, płaciły znacznie różniące się kwoty alimentów przy podobnym poziomie dochodów. II. Jeśli sprzedaje się jakąś inwestycję i występuje tak zwany capital gain, czyli dochód z inwestycji, to jest on obliczany inaczej na potrzeby prawa podatkowego a inaczej na potrzeby prawa rodzinnego. Jeżeli sprzeda się dom i zarobi na tym 100,000 dolarów, to do dochodu na potrzeby prawa podatkowego zalicza się 50,000, a na potrzeby prawa rodzinnego dolicza się całe 100,000. III. Nadto, jeżeli ktoś ma biznes i zgłasza, że płaci pensje członkom rodziny, np. nowej żonie lub mężowi, to z reguły ta pensja jest doliczana do dochodu osoby, która ją płaci i uwzględniana w podstawie do określenia wysokości alimentów. Innymi słowy, jeżeli pan Kowalski wypłacił dorosłemu synowi 8000 dolarów pensji, to odlicza się to od kwoty do opodatkowania, ale nie uwzględnia w podstawie do ustalenia alimentów. Sądy uznają, że jeżeli rodzic lub były małżonek mają swój biznes lub kompanię, którą w całości kontrolują, to bardzo trudno jest ustalić, jaki naprawdę mają z niej dochód i do kwoty zgłoszonej do opodatkowania doliczają jakiś procent od zdeklarowanego dochodu. Ponadto, jak wspominałam we wcześniejszych artykułach, w sytuacjach rodzinnych obowiązuje pełna otwartość. Dlatego jeżeli sąd odnosi wrażenie, że jedna ze stron zataja swoje dochody, zgłasza do urzędu podatkowego zaniżone dochody albo zarabia mniej niż mogłaby zarabiać, to ma on bardzo szeroką dyskrecjonalność, która pozwala, jeżeli jest to właściwe w danych okolicznościach, na "przypisanie dochodu" osobie płacącej alimenty. W dużym uproszczeniu, taki "przypisany dochód" (imputed income), to dochód, który sąd uważa, że osoba płacąca alimenty powinna mieć (mimo, że go nie ma albo się do niego nie przyznaje) i który staje się podstawą do naliczania alimentów na dzieci bądź współmałżonka. Ustawa przewiduje następujące okoliczności, w których sąd może przypisać dochód: 1. Ktoś decyduje się aby zarobić mniej, niż mógłby zarobić. 2. Ktoś nie płaci federalnych lub prowincjonalnych podatków. 3. Ktoś mieszka w kraju, w którym stopa opodatkowania jest znacznie niższa od kanadyjskiej. 4. Istnieje przypuszczenie, że część dochodu została odwrócona lub skierowana gdzie indziej, po to, by obniżyć poziom płaconych alimentów. 5. Osoba dysponuje własnością mogącą generować dochód, ale nie wykorzystuje tych możliwości, np. ma dom, który mógłby być wynajęty i przynosić dochody. 6. Jeżeli rodzic lub małżonek, który ma płacić alimenty, nie przedstawił dokładnej informacji o swojej sytuacji finansowej, to sąd zakłada, że osoba ta osoba coś ukrywa i przypisuje dochód. 7. Jeżeli ktoś odpisuje od swojego dochodu wydatki przysparzające dużych personalnych korzyści, nawet jeżeli odpisy takie są legalne z punktu widzenia prawa podatkowego np. wydatki na posiłki w restauracjach, podróże, samochód lub inne wydatki, które nie są odpisywane od dochodu osobom nie prowadzącym własnych biznesów. 8. Jeśli ktoś ma dochody z dywidend z korporacji, które podatkowo traktowane są inaczej niż dochód z zatrudnienia. 9. Jeśli ktoś jest beneficjentem trust fund, to takie pieniądze też dolicza się do dochodu. Powyższe dziewięć punktów stanowi podstawę do przypisywania dochodu, ale nie znaczy, że sądy nie mogą brać pod uwagę więcej kategorii, które nie muszą być nawet podobne do wyżej opisanych. Ważne jest, by były rozsądne i by były fair. Czyli, jeżeli okoliczności nie wymienione w ustawie wskazują na to, że można przypisać dodatkowy dochód, sąd ma prawo to zrobić. Sąd może przypisać dochód wyższy od wykazanego, ale nie może go obniżyć. Znaczy to, że jeżeli ktoś na potrzeby podatkowe zarabia 50,000 dolarów, to w uzasadnionych przypadkach sąd może przyjąć, że zarabia 60,000 (lub więcej), ale nie może przyjąć, że zarabia 40,000 (lub mniej). W świetle ustawy dochód może być przypisany osobie, która intencjonalnie, czyli specjalnie, zarabia za mało lub która intencjonalnie nie pracuje. Co to znaczy intencjonalnie? Większość decyzji sądowych stanowi, że intencjonalnie nie zawsze zakłada, że taka osoba musi wykazać się złą wolą i jej intencją jest zmniejszenie wysokości alimentów płaconych na dziecko lub współmałżonka. Starczy, że intencją jest zarabianie mniej, gdy mogłoby się zarabiać więcej. Tak na przykład, przyjęcie pracy mniej płatnej, ale bliżej domu (albo w lepszych godzinach, albo mniej stresujące itd.) wskazuje na intencje, aby zarabiać mniej, choć mogłoby się zarabiać więcej. Na jakiej podstawie przypisuje się dochody ? Np. w oparciu o informacje o stylu życia, mimo tego, że styl życia nie jest dochodem. Tymniemniej stopa życiowa może wskazywać na to, że dochód jest inny niż ten, do którego osoba przyznaje się. Dlatego stosunkwo łatwo jest określić dochody w oparciu o styl życia. W 2006 roku w New Brunswik, sąd uwzględnił to, jak wiele pieniędzy wydaje się na dom i związaną z nim pożyczkę i tylko na tej podstawie uznał, że dochody strony muszą być wyższe od deklarowanych. W innym przypadku ojciec, operator dźwigów, nie dostarczył innych dokumentów związanych z dochodem, prócz czeku z wynagrodzeniem za jeden miesiąc. Sąd określił dochód roczny, mnożąc tę kwotę przez dwanaście, choć strona twierdziła, że ten zarobek miesięczny był wyjątkowo wysoki i normalnie zarabia znacznie mniej. Wobec braku innych informacji, sąd miał prawo tak postąpić. W innej sytuacji w roku 2000, przy braku żądanej dokumentacji finansowej, sąd uznał, że poprzednie bardzo wysokie dochody, są dobrym wskaźnikiem tego, że aktualne dochodu są równie wysokie. Dochód może być również określony w oparciu o informacje o długach i spłatach. Jeśli ktoś może otrzymać wysokie pożyczki i je spłacać, to znaczy, że jego dochody są wysokie. A co dzieje się w sytuacji, gdy osoba ma swój biznes i odpisuje od dochodu mało racjonalne wydatki na ten biznes? Nader często sąd uznaje, że takie odpisy nie powinny być uwzględniane na potrzeby prawa rodzinnego, nawet jeśli zostały uznane przy wymiarze podatku. Dotyczy to w szczególności odpisów kosztów poniesionych na restauracje i rozrywki, sytuacji, w których "koszty" prowadzenia biznesu są proporcjonalnie bardzo wysokie w stosunku do przychodów np. firma ma wpływy rzędu 200 tysięcy dolarów i koszty własne rzędu 180 tysięcy dolarów. Tak jak pisałam wcześniej, nie każdy odpis zmniejszający dochód na potrzeby ustalenia wysokości podatków zmniejsza wysokość dochodu, od którego nalicza się alimenty. Co się dzieje, gdy ktoś straci pracę ? W przypadku rozpatrzonym w 2008 roku, kiedy to ojciec, płacący alimenty długo szukał nowej pracy na swoim poziomie kwalifikacji, sąd zdecydował, że na czas poszukiwania odpowiedniego zajęcia powinien podjąć jakąkolwiek pracę. Dochód przypisany temu ojcu był mniejszy niż z poprzedniej pracy, ale sąd wyszedł z założenia, że powinien mieć dochód i płacić stosowne alimenty. W innym przypadku, również z 2008 roku, ojciec dobrowolnie zmniejszył swój dochód, przenosząc się tam, gdzie jego kwalifikacje zawodowe nie były rozpoznane i nie miał szans na dobre zarobki. Sąd zdecydował, że powinien mu być przypisany dochód podobny do tego, jaki miał, gdy pracował w miejscu, z którego zrezygnował. Jakie są konsekwencje przypisania dochodu? Taki przypisany dochód staje się podstawą do naliczenia zobowiązań alimentacyjnych. Tak więc przypadek wspomnianego ojca, który zmienił miejsce zamieszkania, do czego miał prawo, nie zwalnia go ze zobowiązań rodzinnych. Dlatego musi żyć z konsekwencjami swojej decyzji i płacić alimenty na dzieci (lub współmałżonka) w oparciu o wyższe dochody, które miał przed przeprowadzką. Prawo nie tylko zakłada konieczność wywiązywania się ze zobowiązań rodzinnych ale wymaga by wysokość takich zobowiązań nie była zaniżana przez to, że osoba która je płaci decyduje się zarabiać mniej. Dlatego większość sytuacji, w której dochód nagle spada, w szczególności gdy strona ma nad tym jakąkolwiek kontrolę, jest, z punktu widzenia sądu, podejrzana i może skończyć się przypisaniem dochodu. Oczywiście istnieją liczne sytuacje, w których nagły spadek dochodu nie jest skutkiem czyjejś decyzji, ale wynikiem okoliczności. Jeżeli znajdujesz się w sytuacji ,w której dochód może ci zostać przypisany albo jeżeli uważasz, że dochód powinien być przypisany osobie, która płaci ci alimenty, pamiętaj, że niniejszy artykuł to tylko zarys prawa dotyczącego przypisywania dochodu i zasięgnij opinii prawnika, aby lepiej zrozumieć swoją konkretną sytuację.
  2. Uzyskanie kosztem innej osoby korzyści majątkowej bez potrzebnej do tego podstawy prawnej, nazywane jest bezpodstawnym wzbogaceniem. Zatem: Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości (art.405 kc). Do powstania zobowiązania z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia może dojść w skutek różnego rodzaju zdarzeń pomiędzy ludźmi zależnych jak i również przypadkowych. Na przykład: a) przez działanie wzbogaconego, np. gdy ktoś dokonuje zasiewów zbożem stanowiącym cudzą własność, albo gdy stawia na swoim gruncie budynek z cudzych materiałów. b) przez działanie tego, czyim kosztem wzbogaca się ktoś drugi, np. gdy dokonuje na rzecz innej osoby zapłaty, nie będąc do tego zobowiązanym. c) przez działanie osoby trzeciej, np. gdy osoba trzecia stawia na gruncie nie należącym do niej budynek z materiałów nie należących ani do właściciela gruntu, ani do niej samej, d) wskutek zdarzeń nie mających w ogóle charakteru działań ludzkich, np. gdy przy zniesieniu tam na stawach rybnych przez powódź spowoduje zarybienie stawów sąsiednich, należących do innych właścicieli. Każde z tych zdarzeń zawiera w sobie przesłanki bezpodstawnego wzbogacenia się. W pierwszym przypadku następuje wzbogacenie, w drugim zubożenie w trzecim związek pomiędzy wzbogaceniem a zubożeniem, natomiast w przypadku czwartym następuje uzyskanie korzyści bez podstawy prawnej. Ciężar dowodu w zakresie przesłanki z bezpodstawnego wzbogacenia spoczywa na osobie zubożonej. Zatem roszczenia z tego tytułu należy dochodzić na drodze sądowej. Przepisy o bezpodstawnym wzbogaceniu z art. 405 kc i nast. stanowią podstawę do odzyskania doznanego uszczerbku majątkowego, gdy nic innego nie wynika ze stosunku łączącego strony (czyli nie ma pomiędzy nimi żadnego innego zobowiązania), ani nie wynika to z przepisów prawa rzeczowego. Chodzi tu w szczególności o przepisy regulujące stosunki posiadacza i właściciela z art. 224 kc i nast. Jeżeli więc na podstawie tego przepisu przyjąć, że powód nie był samoistnym posiadaczem, gdyż był użytkownikiem, to w tego rodzaju przypadku miałby zastosowanie art. 230 kc. Według tego artykułu przepisy dotyczące roszczeń samoistnego posiadacza o zwrot nakładów stosuje się odpowiednio do stosunku między posiadaczem a właścicielem zależnym, o ile z przepisów regulujących ten stosunek nie wynika nic innego. Wierzytelność z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia się ulega przedawnieniu z upływem lat dziesięciu. Stosownie do art. 120 p 1 kc bieg przedawnienia rozpoczyna od dnia, w który roszczenie stało się wymagalne. Ponieważ termin spełnienia świadczenia z bezpodstawnego wzbogacenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, przeto zwrot bezpodstawnie uzyskanej korzyści powinien nastąpić niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do jego wykonania i od tej chwili biegnie termin przedawnienia. W przypadku zaistniałej nierówności pomiędzy wielkością tego, co z majątku zubożonego ubyło wskutek bezpodstawnego wzbogacenia, a tym co bez podstawy prawnej powiększyło majątek wzbogaconego, niższa kwota będzie określała wartość bezpodstawnego wzbogacenia. Zatem odpowiedzialność wzbogaconego nie może wykraczać poza granice jego wzbogacenia. Materiały do artykułu zaczerpnięto z Prawa Zobowiązań Witolda Czachórskiego oraz Orzecznictwa Sądów Polskich.
  3. Źródłem zobowiązania powstającego samoistnie jest fakt wyrządzenia szkody. Podmiot odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym zobowiązany jest do jej naprawienia. Świadczenie polegające na naprawieniu szkody wynikłej z czynu niedozwolonego jest świadczeniem pierwotnym w stosunku zobowiązaniowym. Znaczy to, że system odpowiedzialności ex delicto (deliktowej), różni się od odpowiedzialności kontraktowej, która jest uruchamiana dopiero w drodze następstwa niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. O ile przy odpowiedzialności kontraktowej wyrządzenie szkody następuje w ramach istniejącego stosunku zobowiązaniowego, a zatem podmiot odpowiedzialny za szkodę jest od razu znany, o tyle w odpowiedzialności deliktowej trzeba dopiero ustalić podmiot odpowiedzialny za wyrządzenie szkody. Delikt to działanie ludzkie i to zawinione. Źródłem odpowiedzialności deliktowej są nie tylko "czyny", rozumiane jako zachowanie się człowieka, ale również inne zdarzenia od woli ludzkiej niezależne, a rodzące obowiązek naprawienia szkody. Nazwa "czyny niedozwolone" jest uzasadniona jedynie historycznie. Pojęcie to należy do prawa cywilnego, pojęcie zaś "czynu karalnego" do sfery prawa karnego. W prawie cywilnym przyjmuje się trzy zasady odpowiedzialności deliktowej: a) zasada winy - uznawana jest za zasadę naczelną. Chodzi w niej o odpowiedzialność za czyny własne jak i cudze, zarówno osób fizycznych jak i prawnych (por.art.415,416 kc) b) zasada ryzyka - została przyjęta dla niektórych stanów nieco ostrzej traktowanych stanów odpowiedzialności za cudze czyny (por. art. 430 kc). c) zasada słuszności - która ma charakter zdecydowanie pomocniczy (por. art. 419 kc). Czyn sprawcy pociągający za sobą odpowiedzialność cywilną oparty jest na szerokim pojęciu winy. Wina jest pojęciem odnoszącym się do sfery zjawisk psychicznych sprawcy, dlatego też określa się ją jako znamię podmiotowe czynu. Pojęcie winy (dolus, culpa) jest jednakowe, zarówno jeśli chodzi o odpowiedzialność deliktowa jak i kontraktową. Różnice dotyczą zakresu odpowiedzialności za winę. O ile w ramach odpowiedzialności umownej jest ona ograniczona do rażącego niedbalstwa, o tyle w ramach odpowiedzialności deliktowej stopień winy ma znaczenie drugorzędne, co oznacza że sprawca szkody odpowiada w razie zaistnienia choćby niedbalstwa (culpa levissima). W prawie cywilnym mówi się o przesłankach odpowiedzialności w tym sensie, że bez ich istnienia odpowiedzialność nie powstaje. Warunkują one tym samym powstanie obowiązku naprawienia szkody w związku z przepisami deliktowymi. Wyróżnia się tutaj trzy przesłanki: a) pierwsza jest szkoda w znaczeniu uszczerbku dóbr osoby poszkodowanej. Zatem gdy nie ma szkody to również nie może być mowy o odpowiedzialności cywilnej. Tym to właśnie różni się między innymi odpowiedzialność deliktowa w prawie cywilnym od odpowiedzialności karnej. b) szkoda musi być spowodowana przez jakiś fakt (działanie ludzkie lub inne zdarzenie), z którym ustawa łączy obowiązek odszkodowawczy. Brak lub przerwanie takiego związku wyłącza odpowiedzialność. W przypadku gdy faktu nie da się ustalić, poszkodowany musi sam ponieść ciężar doznanej szkody. c) pomiędzy szkodą a faktem musi zaistnieć związek przyczynowy. Brak lub przerwanie takiego związku wyłącza odpowiedzialność. Czynem sprawcy może być zarówno działanie jak i zaniechanie. Subiektywna wadliwość postępowania jest uzależniona od stanu poczytalności sprawcy. Stopnie winy stanowią problem związany z oceną jej w sposób subiektywny przez sąd. Wyróżnia się w tej materii umyślność (dollus) i niedbalstwo (culpa). Umyślność polega na zamierzonym podjęciu działania sprzecznego z regułami postępowania, lub na powstrzymaniu się od działania, mimo obowiązku czynnego zachowania się. Niedbalstwo jest pewnego rodzaju nieumyślnym stopniem winy, które przejawia się w nie dołożeniu przez sprawcę należytej staranności podczas wykonywania zobowiązania. Najogólniej biorąc, odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego zachodzi wówczas, gdy zdarzenie wyrządzające szkodę nie pozostaje w związku z jakimkolwiek stosunkiem zobowiązaniowym. Materiały do artykułu zaczerpnięto z Prawa Zobowiązań Witolda Czachórskiego oraz Komentarza do Kodeksu Cywilnego pod red. Gerarda Bieńka.

O forum www.adwokat.cn

Zainteresowanych różnymi aspektami prawa zapraszamy do lektury zaznaczając jednak, że materiały tutaj zawarte nie powinny być traktowane jako porady prawne, mają one służyć wyłącznie jako informacja.

Współpraca

Tych wszystkich, którzy chcieliby opublikować swoje prace w naszym portalu zapraszamy do współpracy.

Kontakt

Wszystkie uwagi dotyczące rejestracji, zmian ogłoszeń oraz artykułów proszę wysłać e-mail do: admin@adwokat.cn

×
×
  • Dodaj nową pozycję...